انواع نژاد گوسفند

خرید و فروش گوسفند زنده یکی از راه‌های سرمایه گذاری مالی پر سود و با ریسک پایین می‌باشد. در این مقاله قصد داریم تا با معرفی انواع مختلف نژاد گوسفند اطلاعات مفیدی را در خدمت شما عزیزان قرار دهیم.
همانطور که می‌دانید گوسفند یکی انواع حیوانات اهلی به شمار می‌رود که تمامی‌ اجزای آن از جمله : گوشت، پشم، شیر و پوست آن مورد استفاده انسان‌ها قرار می‌گیرد. خصوصیات کلی گوسفند با توجه به نژاد آن، متغیر است. برای سرمایه گذاری در زمینه ی پرواربندی گوسفند، می‌بایستی انواع مختلف گوسفند را با توجه به ظاهر کلی آن تشخیص دهید، تا بتوانید بهترین انتخاب در خصوص خرید گوسفند زنده را داشته باشید.
گوسفندان از نظر نژادی در دسته بندی‌های متفاوتی قرار می‌گیرند، که ما در ایران برخی از بهترین نمونه‌های آن را در دسترس داریم . دسته بندی گوسفند زنده بر اساس نوع پشم انجام شده است مانند: پشم ظریف، پشم دراز، پشم قالی، پشم تلاقی یافته و…
هر یک از این دسته‌ها زیر مجموعه‌های زیادی را شامل می‌شوند. در این مقاله ما به معرفی دسته پشم ظریف می‌پردازیم:
نژاد پشم ظریف :

مرینوس (merino)

سرزمین اصلی مرینوس‌ها کشور اسپانیا است. با توجه به مرغوبیت این نوع نژاد به کشورهای دیگر صادر شده و مورد پرواربندی قرار گرفته است. این نوع نژاد خود به سه دسته کوچیکتر به نام‌های C ،B ،A تقسیم می‌شوند که تفاوت آن‌ها بر اساس نوع چین پوست آن‌هاست. دسته B و A پوست چیندارتری داشته و به نژاد مرینوس آمریکایی شناخته می‌شوند. پوست دسته C که به نام Delaine merino معروف هستند، چین کمتری نسبت به دو دسته دیگر دارند.


رنگ پشم‌های مرینوس سفید بوده، قوچ (گوسفند نر) آن، شاخدار و میش (گوسفند ماده) بدون شاخ می‌باشد. مرینوس توانایی بالایی برای زندگی در شرایط سخت از جمله مراتع کم آب و علف را دارد . از نظر جثه‌ای متوسط بوده و بدن پرواری ندارد. پشم این نوع نژاد گوسفند در سال در حدود 4-7 سانتی متر رشد کرده و به عبارتی وزن پشم‌ها در سال به 9-12 کیلوگرم میرسد.

رامبویه (Rambouillet)

سرزمین اصلی رامبویه‌ها فرانسه است. نژاد رامبویه از تلاقی مرینوس آمریکایی به وجود آمده است. با وجود اینکه نسبت به مرینوس‌ها پروارتر و پر گوشت تر هستند، اما نمی‌توان از آن‌ها به عنوان گوسفند گوشتی یاد کرد. تنها برخی قوچ‌های این نژاد شاخ دار می‌باشند و تمامی میش‌ها بدون شاخ هستند.
رنگ پشم آن‌ها سفید و از نظر اندازه بزرگ می‌باشند.

 

دبويلت (Debouillet)

خواستگاه اصلی دبویلت‌ها آمریکا می‌باشد. این نژاد از تلاقی دو نژاد قبلی یعنی مرینوس و رامبویه به وجود آمده و پرورش آن‌ها از نیو مکزیکو شروع شد. رنگ پشم‌های آن سفید، بدنی زاویه دار و میش‌هایی بدون شاخ دارد اما قوچ‌ها برخی شاخدار و برخی بدون شاخ می‌باشند. پشم این نژاد به دلیل الیاف بلند و ظریف ارزشمند به شمار می‌رود.

چویوت (cheviot)

پشم‌های این گونه نسبت به نژاد‌های قبلی که معرفی شد از ظرافت کمتری برخوردار است. سرزمین منشا این گونه، کوه‌های چویوت در شمال انگلستان و جنوب اسکاتلند معرفی شده است. صورت و پاهایی سفید و سوراخ بینی مشکی دارند. به دلیل مرغوبیت پشم آن‌ها این نژاد از گوسفند، عمدتا برای تولید پشم پرورش داده می‌شود. رشد پشم آن‌ها حدود 10 تا 12 سانتی متر در سال می‌باشد و اندازه آن‌ها کوچک تا متوسط است.

دورست (Dorest)

خاستگاه اصلی آن‌ها جنوب انگلستان می‌باشد. جثه‌ای متوسط و گوش‌ها، بینی و پاهایی سفید دارند. قوچ این گونه شاخدار و یا بدون شاخ است و میش‌ها بدون شاخ هستند. دورست‌ها گوسفندانی گوشتی هستند و پشمی که تولید می‌کنند از نظر زبری متوسط و از نظر وزن سبک است.

گوسفند فنلاندی (Finn sheep)

منشا گوشفند فلاندی همانطور که از اسمش پیداست کشور فنلاند می‌باشد. جثه‌ای کوچک و گوش‌ها بینی و پاهایی سفید دارند. گونه فنلاندی عمدتا بدون شاخ هستند. از لحاظ گوشتی به تنهایی مطلوب نیستند اما زمانی که در تلاقی قرار بگیرند بره‌های به وجود آمده از لحاظ لاشه کیفیت خوبی پیدا می‌کنند. پشم‌های این نژاد از زبری متوسطی برخوردار است و سالانه 4 الی 5 کیلوگرم پشم تولید می‌کند.

همشایر (Hampshire)

خاستگاه این گونه جنوب انگلستان است. جثه‌ی این نژاد بزرگ و پاها، گوش‌ها، بینی و صورت آن‌ها سیاه می‌باشد. این نژاد بدون شاخ هستند. از لحاظ شیردهی بسیار عالی بوده و بره‌هایی که از این گونه متولد می‌شوند پس از مدت کوتاهی قابل ارائه به بازار می‌باشند. تولید پشم متوسطی دارند. میانگین تولید بره این نژاد، بر اساس 100 میش 137 درصد می‌باشد.

مونتادال (Montadal)

منشا مونتادال‌ها ایالت متحده می‌باشد. این نژاد توسط تلاقی قوج‌های چویوت بهبود یافته است. پاها صورت و گوش‌های این نژاد سفید بوده و بر روی صورت و پاها پشم وجود ندارد. مانند همشایر‌ها بدون شاخ می‌باشند و لاشه‌ای گوشتی از آن‌ها به دست می‌آید. تولید پشم متوسطی

اکسفورد (Oxford)

نژاد اکسفورد از جنوب و مرکز انگلستان برخاسته است. این نژاد گوشتی بوده و جثه‌ای بزرگ دارند. به دلیل جثه بزرگ گونه ی مناسبی برای تلاقی هستند. پشم‌های آن سنگین بوده و گوسفندانی بدون شاخ هستند. صورت، گوش‌ها و پاهایی خاکستری دارند. از لحاظ شیردهی بسیار عالی بوده و بره‌های آن‌ها سریع رشد می‌کنند.

شروپ شایر ( Shropshire )

منشا این نژاد جنوب انگلستان می‌باشد. پاها و صورتی کدر و پر از پشم دارند. این نژاد جثه ی کوچکی دارد. لاشه ی آن کم گوشت و پر چربی می‌باشد. این گونه میش‌های خوبی داشته و 150 درصد بره زایی دارند.

سات داون (Soutdown)

یکی از قدیمی ترین گونه‌های گوسفند، سات داون‌ها می‌باشند. جثه ی کوچکی داشته و رنگ پاها صورت و گوش‌ها خاکستری مایل به قهوه‌ای می‌باشد. بدون شاخ بوده و وزن پشم آن‌ها سالانه در حدود 2 تا 3 کیلوگرم می‌باشد.

سافولک (Suffolk)

این نژاد از جنوب انگلستان برخاسته است. صورت پاها و گوش‌هایی سیاه دارد و بر روی آن‌ها پشمی وجود ندارد. بدون شاخ می‌باشند و جثه‌ای بزرگ و عضلانی دارند. پشم آن‌ها سالیانه 3 تا 5 کیلوگرم وزن دارد. درصد بره زایی آن‌ها از 150 درصد نیز بیشتر است. لاشه‌ی این گونه لخم بوده و درصد ذخیره چربی کمتری نسبت به سایر گونه‌ها دارد.


تونس (Tunis)
منشا این نژاد شمال آفریقا می‌باشد. رنگ صورت آن وجه تمایزش با دیگر گونه‌ها است و به رنگ قرمز متمایل به قهوه‌ای می‌باشد. بدون شاخ بوده و جثه‌ای متوسط دارد. بر روی صورت این گونه پشمی‌ وجود ندارد و بدون شاخ می‌باشد.